Select Page

11/99?

Droga Basiu!

Moneta, którą znalazłaś w w kopercie, to z jednej strony – w pewnym sensie – rzecz kolekcjonerska*, z drugiej – absolutnie metafizyczny obiekt para-teatralny, od dwóch lat krążący po świecie i (prawdopodobnie, lada moment) w zaświatach**…

* – żywię bowiem szczerą nadzieję, że sygnowanie tej serii pozwoli Ci ją sprzedać, w zgodzie ze spekulatywną wartością rynku sztuki, po mojej śmieci… co z naddatkiem powinno zrekompensować Ci pozostałe 3 minuty poświęcone na doczytanie do końca… bo przecież to dużo lepsze, niż PDFy w mailu 😅

** – na wypadek, gdybyś rozważała jej wyrzucenie – nie wiąże się z tym, prawdopodobnie, żadna klątwa…

fot. piotr.chlipalski / piotr.chlipalski
fot. piotr.chlipalski / piotr.chlipalski

ale… dlaczego?

w skrócie – bo powstało coś, co zdaje się być mądrzejsze ode mnie i prosi się o to, żeby z tym jeździć – równocześnie spektakl, performance, instalacja i… artefakt, które sprawiają, że kompletnie obcy mi ludzie mają potrzebę opowieści, potrzebę zostawienia smutku i rozczarowania światem. utulenia.

po wtóre – po latach mam poczucie, że wspomniane poniżej zdarzenia* artystyczne (zarówno solowe, jak i w towarzyszeniu przezdolnych kolegów) są wreszcie naprawdę… godne Państwa uwagi, stąd nagła śmiałość do nadania niniejszej… wiadomości. pierwszy raz od dwóch dekad.

mogę się oczywiście mylić, wówczas kłaniam się nisko i nie marnuję więcej czasu. moneta, oczywiście, nadal jest Wasza.

* – na wypadek, gdyby „Zjadacz Grzechów”, który był całej tej rzeczy pretekstem, zdał się Wam, bez osobistego sprawdzenia na żywo, zbyt mocny – alternatywy nie ustępują mu jakością, a jedynie mojemu, zupełnie prywatnemu, poczuciu ciężaru gatunkowego…

ale… kim Pan jest?

tu wymyśliłem sobie, żę przedstawiam się tym, którzy mnie zupełnie zapomnieli, ale może Ty kompletnie nie wiedziałaś, że…

od lat 20 jestem dyrektorem festiwalu Ulicznicy, który wymyśliłem i wciąż zdaje się być… interesujący.

od lat niemal 30 wygłupiam się na ulicy w najróżniejszy sposób – równolegle wymyślając, reżyserując, produkując, współpracując z festiwalami i artystami w kraju i zagranicą… wreszcie od lat 13 jako wódz i pod szyldem Muzikantów; od 6 również solowo jako Pjoter.

a dziś…
mam dla Ciebie kilka propozycji…

fot. piotr.chlipalski / piotr.chlipalski
fot. piotr.chlipalski / piotr.chlipalski

„zjadacz grzechów”

akt I to instalacja – okazja, by opowiedzieć światu Twój największy sekret, podzielić się z nieznajomym spontaniczną refleksją, usłyszeć czyjąś małą-wielką radość, małą-wielką mądrość…

akt II to improwizowana z publicznością niebanalna opowieść o ulotności czasu, przeznaczeniu i prawdopodobieństwie zdarzeń… ale i o wojnie, poczuciu winy, stracie…

bowiem rzeczy poważne nie zawsze muszą być doniosłe, a te doniosłe nie mogą przecież przez cały czas być smutne.

a skoro dotarliście aż tu…

…to ośmielę się zaproponować…

„kawaler”

amant, absztyfikant, nieżonaty, singiel? ten, który wiecznie poluje na miłość, jednocześnie desperacko próbując zachować swoje święte rytuały codzienności.

jak bardzo można być samotnym w otoczeniu pięknych kobiet (przystojnych mężczyzn?) – zawsze jednej, do czasu gdy nie będzie to następna, następny? no, tak maksimum dwie?

jakich trzeba poświęceń, by być tylko z jednym na wyłączność? i czy to w ogóle możliwe, by kochać tylko jedną?

fot. piotr.chlipalski / piotr.chlipalski
fot. piotr.chlipalski / piotr.chlipalski

„baśnie braci grimm”

a gdyby tak spróbować w Małych Ludziach na nowo zaszczepić tę fascynację opowieściami?

gdyby pozbierać wykradzioną z książek magię i podać ją na scenie…

skupioną, zaczarowaną, odrobinę szaloną, tworzoną tu i teraz, wzbogaconą o teatralną tajemnicę, improwizację i powstające na ich oczach, z ich udziałem, niecodzienne dźwięki i melodie?

na deser: Muzikanty

z kolegami, wciąż w formie!

fot. piotr.chlipalski / piotr.chlipalski

„objazdowe nieme kino”

W lunaparkowej jurcie obraz filmowy przenika się z rzeczywistością, a szalone trio sięga od prawdziwych, odrobinę nadgryzionych zębem czasu instrumentów (smyczkowych, szarpanych, dętych, elektronicznych) po własne autorskie konstrukcje i przedmioty życia codziennego.

Na żywo, w towarzyszeniu projekcji, z wykorzystaniem technik live loopingu, zaangażowanej publiczności i całego wiaderka mikrofonów.

„imaginarius”

wędrowny gabinet opowieści

Muzikanty zapraszają na krótkie, improwizowane opowieści – w kolejnej nietuzinkowej instalacji własnego pomysłu – kameralnej sali koncertowej na kółkach. Gdzieś między wozem Parnassusa, może niezupełnie NOSPRem, a dziadowskimi pieśniami przy ognisku.

Cyklicznie, przez kwadrans, z dobrodziejstwem współczesnych technologii – w tym niepowtarzalnym, multiinstrumentalnym, multisensorycznym, a jednak wciąż kameralnym, doznaniu storytellingowym.

fot. piotr.chlipalski / piotr.chlipalski

śliczne dzięki za uwagę

kłaniam się nisko,

piotr chlipalski

e-mail:
toja@pjoter.art

tel.:
+48 609 883 994

TL;DR

za wyjątkiem „Imaginariusa”, który prapremierę miał w roku ubiegłym (i przy tej okazji zagrał się 16 razy), wszystkie wspomniane zdarzenia pojeździły po Polsce (ULICZNICY, FETA, ULICA, etc) i okolicy (Czechy, Niemcy, Słowenia, Dania, przedwojenna Rosja, aż po… Armenię*) – zarówno w wersjach ulicznych, jak i scenicznych i mają się absolutnie cudnie, gotowe do wzruszania, pozbawione ryzyka form młodzieńczych.

* – gdzie druga prezentacja „Zjadacza Grzechów” została odwołana z przyczyn politycznych – mówienie o wojnie pod kinem Moskwa mogło nie być… najrozsądniejsze z mojej strony, ale Irańska część publiczności była prawdziwie wzruszona 🖤

PS w skrócie – stęskniłem się! 🦋
Pięknego Roku!